De weeskinderen
De kinderen die in het Suba Children’s Home worden opgevangen zijn alle afkomstig uit de regio. Meestal zijn beide ouders overleden. Soms leeft een van beide nog, maar heeft AIDS in een vergevorderd stadium. Vader of moeder is dan al zo ziek, dat die niet meer voor (alle) kinderen kan zorgen. Voor zulke ouders is het een enorme geruststelling om te weten dat er een plek is voor hun kinderen, ook als zij er zelf straks niet meer zijn.
Familie…of niet
Familiebanden zijn erg sterk in Kenia en ook als volwassen individu ben je daarvan afhankelijk. Weeskinderen zijn dan ook verreweg het beste af als zij bij familie kunnen opgroeien, liefst ook zonder te worden gescheiden van broertjes en zusjes. Als gevolg van de AIDS epidemie zijn gezinnen met vier of meer weeskinderen ‘extra’ geen uitzondering!
De Keniaanse overheid streeft ernaar dat weeskinderen zoveel mogelijk door familie worden opgevangen. Ook het Suba Children’s Home onderzoekt voor elk kind eerst de mogelijkheden daartoe. Het tehuis biedt waar nodig ondersteuning aan de familie om de opvang van het kind mogelijk te maken, zowel materieel als immaterieel.
In veel gevallen is opvang door familie echter niet haalbaar: AIDS heeft vaak al meer slachtoffers in de familie geëist. Ook heeft niet iedere familie de middelen om nog meer monden te voeden. En helaas moeten sommige kinderen vooral beschermd worden tegen hun familie: ook weeskinderen worden soms het slachtoffer van verwaarlozing of zelfs misbruik en uitbuiting door familieleden.
Veerkracht
Voor deze kinderen is er het tehuis zelf waar zij worden opgenomen. Als zij er aankomen hebben zij meestal een ellendige periode achter de rug. Vrijwel altijd hebben zij samen met broertjes en zusjes hun ouders een langzame en mensonterende dood zien sterven. Zij hebben soms al geruime tijd zonder verzorgers moeten overleven. De kinderen zijn dan ook vaak bij hun aankomst ondervoed en verwaarloosd. Ook zijn broertjes en zusjes vaak doodsbang om ook nog eens van elkaar gescheiden te worden. Een jongen van twaalf jaar dreigde eens wanhopig en serieus met zelfmoord als zijn kleine zusje niet ook naar het tehuis mocht komen. Zij verbleef bij een oom die erg ver weg woonde, en de twee konden niet zonder elkaar. Sinds hun hereniging maken beide het uitstekend!
Telkens weer blijken de meeste kinderen een grote veerkracht te bezitten. Ondanks wat zij hebben meegemaakt bloeien zij al snel weer op als er met liefde voor hen gezorgd wordt en zij weer een geregeld leven kunnen leiden. Samen spelen, leren en leven helpt hen vaak al snel over hun verdriet heen. Wat natuurlijk niet wegneemt dat zij door alle ervaringen vaak toch een deel van hun onbevangen kind-zijn al hebben moeten inleveren…
..en toch is het leven leuk!
De opbrengst is voor het Suba Children’s Home!